Wings

Δεν με πήγαν μακρυά τα φτερά μου, κι ας τ' απλωσα ορθάνοιχτα...

Όχι πως έβλεπα ορίζοντα μπροστά...

Απλά αποφάσισα να ξανοιχτώ...αυτό ήθελα να κάνω...αυτό φώναζα ολόκληρη...

Έιχε όνομα ο προορισμός..."Όνειρο"...

Ξεκίνησα έχοντας πλήρη επίγνωση απ' την αρχή πως απ' τα όνειρα δεν σε ξυπνά πάντα ένα χάδι...

Τις περισσότερες φορές σε ξυπνάει και σε προσγειώνει η πραγματικότητα υπενθυμίζοντάς σου πως οι άνθρωποι δεν είναι πουλιά για να πετούν...

Μπορούν μόνο να το ονειρεύονται... για λίγο...

Μα πάντα θα ανήκουν και πρέπει να πατούν στην γή...

"Ποτέ οι επιλογές μιας γυναίκας δεν είναι εύκολες"

Είχα ακούσει κάποτε σε μια ταινία: «Ποτέ οι επιλογές μιας γυναίκας δεν είναι εύκολες»…
Γιατί ειδικά μιας γυναίκας; Αναρωτήθηκα τότε…
Σήμερα πια αντιλαμβάνομαι οτι οι επιλογές μια γυναίκας είναι δύσκολες γιατί κάποια στιγμή στην ζωή της θα φέρει μια ιδιότητα…Αυτή της "μητέρας".
Κι όταν κληθεί κάποτε να αποφασίσει ποιός από τους ρόλους της έχει προτεραιότητα πάντα μα πάντα αυτός θα είναι ο σημαντικότερος, ο πιο καθοριστικός, ο αναντικατάστατος, ο παντοτινός…
Αυτός που πάντα θα επηρεάζει όλους τους άλλους ρόλους ή θα τους επισκιάζει, αυτός που πάντα θα επηρεάζει τις αποφάσεις της και συχνά θα τις καθοδηγεί, αυτός που ισόβια θα προηγείται των «θέλω» της και θα υπαγορεύει τα «πρέπει» της όσο επώδυνα γι’ αυτήν κι αν είναι…
Υιοθετώ την ατάκα της ηθοποιού με μια διόρθωση:
Ποτέ οι επιλογές μιας μητέρας δεν είναι εύκολες…

No break out...